احیا

وَلْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ - قرآن ، سوره آل عمران ، آیه 104

احیا

وَلْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ - قرآن ، سوره آل عمران ، آیه 104

تأویل انقلاب ، نقد ریشه نگر و گفتمانهای مسلط

احیا | شنبه, ۱۱ دی ۱۳۹۵، ۰۹:۲۱ ق.ظ | ۰ نظر

«دفاع مجدد از نقد ریشه نگر» 

**************************

امیرحسین ترکش دوز

 

یکی از علل درمانده شدن در مقابل "تحول خواهی هایِ میان تُهی و کاذب  " ، گرفتار بودنِ  آدمی در بند کلیشه ها و پیش فرضهایِ« َمُسَلَّم پنداشته شده »است ؛مُسَلَّماتی که هیچگاه، صِدق و کذبشان بِجدّ مورد "پرسش "قرار نمی گیرد. نقش پُررنگِ این قبیل پیش فرضها و کلیشه ها  را با شِدَّت و حِدتِ متفاوت ، در گفتار هائی  که در فضای سیاسی - فرهنگی میهن ما در برابر هم صف آرائی کرده اند، می توان دید . وزنِ این "مسلمات " و "پیش فرضها" آنچنان "سنگین" است که  دائره نفوذشان حتی  اشخاص و گروه هایِ منتقد را  هم شامل می شود .

هر قضاوتی در باره رخدادها و پدیده های تاریخی و آثارشان  داشته باشیم، شایسته نیست  مقام شامخ  "حقیقت " را  به صِرفِ "هویتهای تاریخی " تنزل دهیم و آنرا برساخته این هویتها بدانیم  . حقیقت ، از دلِ یک "هویت  تاریخی " یا - اگر به پیوستارِ واحدی با عنوان "تاریخ" قائل نباشیم - از دلِ یک "گفتمان"  متولد نمی شود. بنا بر نظریه فطرت ، انسان هویت خود را از صِرف ِ تاریخ  نمی گیرد . میراث تاریخی ،گرچه در  شکل گیری  شخصیت انسان مؤثر است  اما عامل تعیین کننده و نهائی ،خودِ فردِ انسانی است . او است که می تواند  و می باید درباره پدیده های تاریخی قضاوت کند و درست را از نادرست تمییز دهد و از میراث تاریخیِ یک دوره ،برخی را برگیرد  و برخی را وانهد و یا آن را مورد دخل و تصرف و پردازشهایِ جدید کند . این ، "پرسشِ ریشه نگر " و "بازسنجیِ مُدام" است که مارا به ایمان و اعتقادِ اصیل و راستین ، ملتزم می کند و نسبتِ مارا با با  اندیشه ها ، گفتارهای غالب و مغلوب و رخدادها و شخصیتهایِ تاریخی تصحیح می نماید و بر مبنایِ معقول و مستحکمی استوار می سازد./

 

 

 

  • ۹۵/۱۰/۱۱
  • احیا